ΑΠΘ: Μεγάλοι ευεργέτες και θησαυροί φυλαγμένοι σε ένα υπόγειο

ΑΠΘ: Μεγάλοι ευεργέτες και θησαυροί φυλαγμένοι σε ένα υπόγειο

Στην «καρδιά» του campus του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μερικά μέτρα κάτω από τη γη, ο χρόνος δεν προσδιορίζεται από περιοδικά φυσικά φαινόμενα, αλλά μετράται με τις αισθήσεις.

Η μυρωδιά που διαχέεται σε έναν χώρο 1.300 τετραγωνικών μέτρων, στο δεύτερο υπόγειο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης, διεγείρει την περιέργεια: Είναι το άρωμα των παλαιών βιβλίων; Είναι μια ... ευχάριστη εκδοχή της κλεισούρας; «Ω, ώστε έτσι μυρίζει η ιστορία!», είναι η αναπάντεχη διαπίστωση, καθώς τα κλειδιά μιας αρμαθιάς ξεκλειδώνουν μία μία δεκάδες πύλες στον χωροχρόνο, όπου οι πρωταγωνιστές του 1821 συναντούν τον Louis XIV, ο Όμηρος συναντά τον Χριστιανόπουλο κι ο Wagner τον Τσιτσάνη.

Μπροστά από τα εκατοντάδες ράφια στους δαιδαλώδεις διαδρόμους του υπογείου, όπου φυλάσσονται οι Συλλογές Σπανίων του ΑΠΘ, ανάμεσα σε χιλιάδες βιβλία από τον 15ο αιώνα έως τον 20ό αιώνα, ανάμεσα σε γκραβούρες, λιθογραφίες, χαρακτικά και ιστορικά κειμήλια, κλείνοντας για λίγο τα μάτια διαπιστώνει κανείς -ως άλλος γευσιγνώστης όπου η ανάδευση του κρασιού απελευθερώνει τα αρώματά του- πως η μυρωδιά της περγαμηνής διαφέρει από εκείνη ενός δερματόδετου βιβλίου, ενός χειρογράφου ή μιας φωτογραφίας. Κι έτσι η όσφρηση αποκτά όψη και η ξενάγηση στη βιβλιοθήκη εντυπώνεται στη μνήμη ως μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Το ΑΠΘ ως ... συλλέκτης παρουσιάζει στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων τις Συλλογές του.

93837SYLLEKTISΚολοκοτρώνης.JPG

Η Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΒΚΠ-ΑΠΘ) αποτελεί τη μεγαλύτερη πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη και δεύτερη σε μέγεθος στη χώρα μετά την Εθνική Βιβλιοθήκη. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1927 και τον πρώτο πυρήνα της συλλογής της αποτέλεσαν τα βιβλία του πρώην εφόρου της Εθνικής Βιβλιοθήκης Γ. Κωνσταντινίδη, τα βιβλία του Ελληνικού επί Τουρκοκρατίας Γυμνασίου Θεσσαλονίκης και τα βιβλία του Διδασκαλείου Αρρένων. Στη συνέχεια εμπλουτίστηκε με τα βιβλία της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αθηνών και αργότερα με τη δωρεά βιβλίων από τον Τραπεζούντιο ευεργέτη του Πανεπιστημίου Κ. Κωνσταντινίδη. Στη συλλογή της Βιβλιοθήκης προστέθηκαν ακόμα αρκετά βιβλία που προέρχονταν από ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα που εγκαταλείφθηκαν στην Τουρκία μετά το 1922 και παραδόθηκαν στη Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ από την Επιτροπή Ταμείου Ανταλλαξίμων Περιουσιών.

Ο εμπλουτισμός συνεχίστηκε με αγορές και δωρεές σπουδαίων ιδιωτικών συλλογών, όπως των Νικολάου Πολίτη, Γεωργίου Χατζηδάκη, Αλέξανδρου Σβώλου, Αλέξανδρου Δελμούζου, Αβροτέλη Ελευθερόπουλου, Αλέξανδρου Παπαναστασίου, Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Αλέξανδρου Πάλλη, Παύλου Καλλιγά, Χρυσού Ευελπίδη, Δημοσθένη Στεφανίδη, Παναγιώτη Κονδύλη, Ιωάννη Μάντακα, τη Συλλογή Μακεδονία κ.ά. Το 1963 στις συλλογές της Βιβλιοθήκης προστέθηκε η σημαντικότερη δωρεά, αυτή της ιδιωτικής συλλογής του ομογενούς από την Αίγυπτο, Ιωάννη Τρικόγλου.

«Προσήλωση στον εκπαιδευτικό ρόλο της Βιβλιοθήκης»

Οι συλλογές του Αριστοτελείου εμπλουτίζονται διαρκώς, με πιο πρόσφατες προσθήκες τη Συλλογή & το Αρχείο Κέντρου Μαύρης Θάλασσας και τη Συλλογή Μέγα - Χριστιανόπουλου. Επιπλέον, η ΒΚΠ λαμβάνει μέριμνα για τα τεκμήρια που απαιτούν εξειδικευμένο χειρισμό, όπως τη Χαρτοθήκη σε συνεργασία με το CartoGeoLab ΑΠΘ, τη Φωτοθήκη σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας, την Πινακοθήκη.

«Με αναπτυγμένη την αυτοσυνείδηση του μεγέθους της και με την αυτάρκεια που τη διακρίνει, η ΒΚΠ-ΑΠΘ αποτελεί πρότυπο ακαδημαϊκής βιβλιοθήκης», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου, σημειώνοντας πως το «πανεπιστήμιο- συλλέκτης» δε συνιστά αυτοσκοπό, αλλά «υπηρετεί, ως οφείλει, το άνοιγμά μας στην κοινωνία εκπληρώνοντας τον εκπαιδευτικό και τον ευρύτερο παιδευτικό ρόλο μιας πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης αυτής της αξίας, μέσα από την εκπόνηση διπλωματικών εργασιών, μέσα από την προαγωγή της έρευνας, των συνεργιών, της διεπιστημονικότητας, της καινοτομίας, της δημιουργικής επαναπροσέγγισης των ψηφιακών τεχνολογιών με τις ανθρωπιστικές επιστήμες».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ