Γραμμή 28Β του ΟΑΣΘ: Το δρομολόγιο της ταλαιπωρίας

Γραμμή 28Β του ΟΑΣΘ: Το δρομολόγιο της ταλαιπωρίας

Πλήθος κόσμου, αγανάκτηση, αναμονή, χαλασμένη τηλεματική, σκουπίδια που ξεχειλίζουν από τους κάδους, σπασμένες ταμπέλες, χαλασμένα παγκάκια … Αυτές τις  εικόνες αντικρύζει κανείς στις στάσεις του Ο.Α.Σ.Θ., του μοναδικού μέσου μαζικής μεταφοράς που εξυπηρετεί τους Θεσσαλονικείς και τους επισκέπτες της πόλης.

Στάση Αντιγονιδών 4 το μεσημέρι

 

Τι συμβαίνει όμως μέσα στα λεωφορεία; Ποιες είναι οι πιο προβληματικές γραμμές που ταλαιπωρούν τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης. Το seleo.gr βρέθηκε στην γραμμή 28Β και εξετάζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επιβάτες.

Γράφει η Ευτέρπη Μουζακίτη

Το 28Β είναι μια γραμμή που διασχίζει όλο το κέντρο της πόλης, ανεβαίνει στις Συκιές, φτάνει μέχρι το νοσοκομείο Παπαγεωργίου, με τερματικό σταθμό Ευκαρπία. Μια μεγάλη διαδρομή, γύρω στα 50 λεπτά, και τα λεωφορεία που εξυπηρετούν το επιβατικό κοινό για την συγκεκριμένη γραμμή χωρούν μόλις 23 καθήμενους και 63 όρθιους. Η κατάσταση όμως είναι διαφορετική, τα λεωφορεία είναι ασφυκτικά γεμάτα, όχι μόνο της λεγόμενες ώρες αιχμής, μεταφέροντας μάλιστα αρκετά μεγαλύτερο αριθμό από αυτόν που προβλέπετε.

 Βρισκόμαστε στην στάση και ήδη έχει παραληφθεί ένα προγραμματισμένο δρομολόγιο, πράγμα συχνό όπως λένε οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν καθημερινά λεωφορεία για να μετακινηθούν. Τηλεματική δεν υπάρχει, και ας περνούν από την στάση 9 δρομολόγια. Η εφαρμογή κάποιες φορές δίνει έγκυρες πληροφορίες, κάποιες όχι. «Δεν είναι να την εμπιστεύεσαι, μπορεί να περιμένει τζάμπα όταν λέει πως θα φτάσει μια γραμμή, μπορεί όμως να έρχεται το λεωφορείο και να μην το γράφει καν.» μου λέει μια κυρία που εδώ και ώρα περιμένει στην στάση.

Η ώρα περνάει, η αναμονή αυξάνεται, ο κόσμος πληθαίνει. Έρχεται το επόμενο λεωφορείο που εκτελεί το δρομολόγιο 28β. Στάση Μουσεία, Αγγελάκη, Καμάρα. Το λεωφορείο αρχίζει να γεμίζει ασφυκτικά. Σε κάθε στάση κατεβαίνουν 5 άτομα για να μπορέσει να περάσει κάποιος που θέλει να κατέβει στην στάση και ξανά ανεβαίνουν. Απότομα φρεναρίσματα, λίγες χειρολαβές, ελάχιστες θέσεις, που ο κόσμος τουλάχιστον παραχωρεί σε όσους το έχουν πραγματικά ανάγκη. Ο χώρος αρχίζει να μειώνεται δραματικά. Το λεωφορείο αριθμεί αρκετά παραπάνω άτομα από όσα χωράει. Είναι το μοναδικό λεωφορείο  που εξυπηρετεί τους κατοίκους των Συκεών και τους συνδέει με το κέντρο, οπότε θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να χωρέσουν και να φτάσουν στον προορισμό τους. Και όλοι θα στριμωχτούν, γιατί θα καταλάβουν πως είναι να περιμένεις το επόμενο λεωφορείο που μπορεί να μην έρθει καν στην ώρα του.

 

Οι συνθήκες δεν είναι και οι καλύτερες. Δεν λειτουργεί καλοριφέρ, κάποια παράθυρα δεν κλείνουν, φθορές, τριξίματα. Χαλασμένα αστικά, κακοσυντηρημένα. Η πλειονότητα των λεωφορείων αντιμετωπίζει προβλήματα. Τουλάχιστον το συγκεκριμένο λεωφορείο έχει πυροσβεστήρα. Και μια πινακίδα μην μιλάτε στον οδηγό. Όχι μην ενοχλείτε. Μην του μιλάτε.

Καθώς ανηφορίζει το λεωφορείο την Αντιγονιδών, σταματάει. Κορναρίσματα, φασαρία, αναμονή.  Ένα διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητο έξω από μια καφετέρια δεν επιτρέπει στο λεωφορείο να περάσει. Άλλη μια πεντάλεπτη καθυστέρηση για τους επιβάτες. Άλλοι σιωπηλοί, άλλοι ξεφυσάνε, άλλοι κουρασμένοι και άλλοι πιο ήρεμοι. Φαίνεται σαν να κατανοεί ο ένας τον άλλον, που είναι στην ίδια κατάσταση. Βοηθάνε τις μαμάδες να κατεβάσουν το καρότσι από το λεωφορείο, βρίσκουν διαφυγή στο χαμόγελο ενός μικρού παιδιού που παίζει με το μπαλόνι του.

«Να σε πιάσω λίγο θα πέσω» μου λέει μια κυρία και κρατιέται σφιχτά από το μπράτσο μου προσπαθώντας να κατέβει. Και ο καθένας φτάνει στον προορισμό του. Για πολλούς είναι μια ρουτίνα, μια καθημερινότητα. Που σίγουρα δεν είναι ευχάριστη. Κάθε μέρα είναι ένα τρέξιμο να προλάβουν να μπουν στο λεωφορείο, να στριμωχτούν, να περιμένουν. Αναστεναγμός. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα πια, αναφωνεί ένας επιβάτης απογοητευμένος.

Η Ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία.