Ουρές! Σε αυτά τα εστιατόρια τρώνε με 3 ευρώ, οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Ουρές! Σε αυτά τα εστιατόρια τρώνε με 3 ευρώ, οι φοιτητές της Θεσσαλονίκης (ΕΙΚΟΝΕΣ)

Φοιτητές. Θα τους δεις σε κάθε σημείο της Θεσσαλονίκης, να δίνουν την δική τους πνοή και ρυθμό σε αυτή την πόλη. Θα τους ακούσεις να αναθεματίζουν την ώρα και την στιγμή γιατί πρέπει να ξυπνήσουν νωρίς το επόμενο πρωί και θα εννοούν στις 12 το μεσημέρι. Θα τους δεις το πρωί που θα πηγαίνεις στην δουλειά να γυρνάνε από έξοδο με την παρέα τους, να γελάνε και να τσακώνονται για το ποιος ήπιε περισσότερο την βραδιά που πέρασε. Θα τους δεις στο σούπερ μάρκετ με πιτζάμες να κρατάνε την συσκευασία-προσφορά 3+1 μακαρόνια και μια έτοιμη σάλτσα, για ως γνωστόν, όταν μαγειρεύουν, 9 στις 10 φορές θα φτιάξουν μακαρόνια.

 

της Ευτέρπης Μουζακίτη

 

Όταν όμως μένεις μόνος σου, και δεν έχεις ταπεράκι από την μαμά (το δοξασμένο ταπεράκι, έχει γλυτώσει από την πείνα πολλούς φοιτητές, πιστέψτε με) σου κακοφαίνεται να μαγειρέψεις για ένα άτομο. Και χρονοβόρο το βρίσκεις, και ακριβά τα υλικά,  και το κυριότερο είναι ποιος θα πλύνει τις κατσαρόλες και τα πιάτα μετά; Εσύ. Εσύ όμως μονίμως δεν προλαβαίνεις. Δεν ξέρεις πως προλαβαίνει η μαμά σου, αυτό είναι ένα άλυτο μυστήριο.

 

 

Και εδώ έρχονται και δένουν τα μαγαζιά με τα σπιτικά φαγητά. Ήταν η πρώτή συμβουλή που μου έδωσαν όταν μετακόμισα στην Θεσσαλονίκη, σε μια από τις κατεξοχήν φοιτητικές γειτονιές, την Κασσάνδρου. « Έχει πολλά μαγειριά στην γειτονιά, με πολύ γευστικά φαγητά, η μερίδα κοστίζει 3-4 ευρώ» μου είχε πει η ξαδέλφη μου που έμενε στην Θεσσαλονίκη από τα φοιτητικά της χρόνια. Προβληματίστηκα. Η τιμή μου φάνηκε πολύ καλή για να είναι αληθινή.

Αν κανείς επισκεφτεί τις «φοιτητογειτονίες» της πόλης, την Αγίου Δημητρίου και την Κασσάνδρου, θα δει ουρές από κόσμο έξω από αυτά τα μαγειρεία. Στις ώρες αιχμής, 1 με 4 το απόγευμα, θα περιμένεις. Αλλά, αξίζει τον κόπο.

 

Ανεβαίνω από την Αγίας Σοφίας για να βγω στην Κασσάνδρου, στην παλία μου γειτονία και να βρεθώ σε ένα από τα αγαπημένα μου μαγαζιά με φαγητό.  Σπιτικό φαγητό, γευστικό, χορταστικό, οικονομικό. Αυτές οι λέξεις νομίζω είναι αντιπροσωπευτικές για να περιγράψω το φαγητό από το μαγειρείο στην Κασάνδρου. Από την προηγούμενη μου γειτονιά, δυο είναι τα πράγματα που μου λείπουν περισσότερο: η θέα της πόλης από τον 5ο όροφο και οι κοτομπουκιές με πατάτες τηγανητές από τον Οδυσσέα.

Η ώρα είναι λίγο μετά τις 4 και τα τραπέζια είναι ακόμα γεμάτα. Βλέπεις πολύ κόσμο, φοιτητές σε μεγάλες παρέες, ζευγάρια, εργαζόμενους, ηλικιωμένους, ανθρώπους κάθε ηλικίας. Πλησιάζω και βρίσκω ένα φιλικό μου ζευγάρι, που τυγχάνει να γνωρίζω ότι αγοράζουν καθημερινά φαγητό από το συγκεκριμένο μαγειρείο, καθώς το προτιμάνε από την λέσχη του ΑΠΘ. «Η πρώτη μου σκέψη για το μεσημεριανό μου φαγητό είναι πάντα εδώ γιατί μου προσφέρει «μαμαδίστικες» γεύσεις και αρκετά μεγάλη ποικιλία ‘…’ Στοιχίζει μόνο 3 ευρώ  και συμφέρει ακόμα από το να μαγειρέψεις» μου λέει η Τζένη. Μαζί της ο Παναγιώτης που μου αναφέρει πως είναι τακτικός πελάτης στο συγκεκριμένο μαγειρείο εδώ και 5 χρόνια τουλάχιστον. «Ανάμεσα στους τρεις ανταγωνιστές, ντελίβερι, μαγείρεμα στο σπίτι και μαγειρευτό από τον Οδυσσέα, το τελευταίο κερδίζει δυναμικά» μου αναφέρει γελώντας.

 

Λίγο πιο κάτω, στην Αγίου Δημητρίου, η ουρά έξω από το άλλο φημισμένο μαγειρείο της γειτονιάς φτάνει ακόμα και το διπλανό μαγαζί. Το εδεσσαικό ξεκίνησε από το 1970 και μέχρι σήμερα αποτελεί μια από τις πρώτες επιλογές φοιτητών και εργαζόμενων.   Πλησιάζω τον κόσμο και αυτά που μου λένε είναι παρόμοια. «Μεγάλες μερίδες, οικονομικό και γευστικό φαγητό. Για αυτό και το προτιμάμε». Κάθομαι και εγώ στην ουρά υπομονετικά συνεχίζοντας να μιλάω με τα παιδιά. Παραγγέλνω το αγαπημένο μου φαγητό και φεύγω προς το σπίτι μου. Δεν θα μπορούσα να περάσω από αυτά τα μαγαζιά και να αντισταθώ στο σπιτικό φαγητό και ούτε θα μπορούσε να τελειώσει καλύτερα το σημερινό ρεπορτάζ. 

Η Ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία.