Σάββατο, 13 Ιουλίου, 2024
ΑρχικήΘεσσαλονίκηΔρυμός Μυγδονίας: Αναβιώνει με παραδοσιακό γλέντι το έθιμο Παρακαμνιός

Δρυμός Μυγδονίας: Αναβιώνει με παραδοσιακό γλέντι το έθιμο Παρακαμνιός

- Advertisement -

Το παραδοσιακό έθιμο του “Παρακαμνιού” αναβιώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δρυμού, με παραδοσιακό γλέντι με την κομπανία Γκαϊντέ και την παρουσίαση παραδοσιακών χορών.

Πρόκειται για μια εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της σειράς εκδηλώσεων Πολιτιστικό Καλοκαίρι 2024 του δήμου Ωραιοκάστρου. Συγκεκριμένα το γλέντι θα λάβει χώρα την Παρασκευή, 21 Ιουνίου στις 21:00, στο δημοτικό Σχολείο Δρυμού. Αντίστοιχα την επόμενη ημέρα, το Σάββατο 22 Ιουνίου στις 21:00, στο Δημοτικό Θέατρο Τσούκες της Μυγδονικής κωμόπολης θα παρουσιαστούν παραδοσιακοί χοροί από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δρυμού, τον Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Μεσαίου “Νέα Κοτύωρα”, τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δρυμού-Ελλασόνας, συνοδεία του παραδοσιακού σχήματος “Αντίκρυ”. Τέλος την Κυριακή, 23 Ιουνίου στις 19:30, θα αναβιώσει το έθιμο “Παρακαμνιός” στις γειτονιές του Δρυμού. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Ο Παρακαμνιός αποτελεί, μια από τις δράσεις με τις οποίες ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δρυμού και ο δήμος Ωραιοκάστρου προωθούν την πολιτιστική ανάδειξη της περιοχής και διοργανώνει εκδηλώσεις, που στόχο έχουν να διατηρήσουν και να αναδείξουν την τοπική παράδοση. Ειδικότερα ο Κλήδονας είναι ένα λαϊκό έθιμο που επιβιώνει από την αρχαιότητα και τελείται στις 23 Ιουνίου (παραμονή του γενέσιου του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου και κοντά στο θερινό ηλιοστάσιο). Ο Κλήδονας εντάσσεται στην νεοελληνική λαϊκή λατρεία και ιδιαίτερα στα περιοδικά λατρευτικά έθιμα. Στο έθιμο του «Παρακαμνιού» από νωρίς το απόγευμα τα παιδιά από κάθε γειτονιά μάζευαν κάθε είδους ξύλο, το οποίο προοριζόταν για το άναμμα φωτιάς. Τα σπίρτα τα έφερνε συνήθως η μεγαλύτερη σε ηλικία γιαγιά της γειτονιάς και έπρεπε να είναι αυτά που χρησιμοποιούνται για να ανάβει το καντήλι στο εικονοστάσι. Τη φωτιά άναβε ένα μικρό κοριτσάκι, όχι σε οποιοδήποτε σημείο, αλλά σε σταυροδρόμι και γενικότερα σε μέρος με ανοιχτωσιά, ώστε να σκορπίσει μακριά τη λάμψη της η φωτιά για να τη δουν και να τη θαυμάσουν και τα γειτονικά χωριά. Μόλις γινόταν αντιληπτό από τους κατοίκους του ενός μαχαλά ότι η φωτιά ενός άλλου μαχαλά ξεπερνούσε σε ύψος τη δική τους, γρήγορα φούντωναν τη φωτιά με επιπλέον ξύλα προκειμένου να τους ξεπεράσουν. Μόλις η φωτιά καταλάγιαζε, άρχιζε η αναβίωση του εθίμου.

Παιδιά, νέοι και γυναίκες, φορώντας στεφάνια από λυγιά στο κεφάλι τους, έκαναν το σταυρό τους και πηδούσαν πάνω από τον «Παρακαμνιό» τρεις φορές, ένας αριθμός που είναι συμβολικός και άμεσα συνδεδεμένος με την παράδοση και τη θρησκεία μας. Μόλις πηδούσε κάποιος τον «Παρακαμνιό» τίναζε τα ρούχα του τρεις φορές πάνω στη φωτιά, για να φύγουν οι ψύλλοι, λέγοντας: “Όξου (απ’ το σπίτι εννοείται) ψύλλοι κι κουργοί, μέσα νήλιους κι χαρά”. Όμως, πέρα αυτού του πρακτικού θέματος (ψύλλοι) που υπήρχε έντονα παλιότερα, η φωτιά έχει συμβολικό χαρακτήρα και εκφράζει τον εξαγνισμό της ψυχής, την κάθαρση, και την αλλαγή από το χειμερινό ηλιοστάσιο στο θερινό, που σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός κύκλου και την έναρξη του επόμενου. Για αυτό και στη φωτιά ρίχνονταν και διάφορα άλλα πράγματα που συνδεδεμένα με τον προηγούμενο κύκλο, όπως το λουλουδένιο στεφάνι του Μάη. Το βράδυ της 23ης Ιουνίου, παραμονή της γέννησης του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, θα ανάψουν φωτιές στις γειτονιές και τα κορίτσια και τα αγόρια του Συλλόγου με στεφάνια από λυγιά (αναρριχώμενο φυτό) στα μαλλιά τους, θα πηδούν πάνω από τη φωτιά και μετά θα χορεύουν γύρω από αυτήν.

- Advertisement -

Ακολουθήστε το seleo.gr στο Facebook και στο Twitter

 

Html code here! Replace this with any non empty text and that's it.

Χορηγός Επικοινωνίας



 

Διαβάστε Ακόμα