Σοφία Μουτίδου: "Το ότι είμαι για σας ένα «ευ ζην» δεν σημαίνει πως είμαι και εγώ για μένα"

Σοφία Μουτίδου: "Το ότι είμαι για σας ένα «ευ ζην» δεν σημαίνει πως είμαι και εγώ για μένα"

Για όλους και για όλα μίλησε η Σοφία Μουτίδου

στην εκπομπή "focus shape" του Βασίλη Χριστοδουλίδη στον focus 103,6 fm, καταθέτοντας τον απόλυτο ενθουσιασμό της για την τεράστια εισπρακτική επιτυχία της παράστασης «Σινεμασκόπ, the musical», που θα παίζεται για λίγες ημέρες ακόμα στο θέατρο «Βεργίνα»

«Είναι ασύλληπτο αυτό που γίνεται, η Θεσσαλονίκη είναι όρθια, τσιρίζουνε, περνάνε φανταστικά κι εμείς φυσικά γιατί είναι πολύ σπουδαίο να παίζεις σε γεμάτα θέατρα» είπε περιχαρής η κοσμαγάπητη ηθοποιός, προσθέτοντας «Είναι δύσκολες μέρες, δεν είναι απλό να κάνεις μια επιτυχία, δεν είναι αυτονόητο, πολλά θέατρα κλείνουν, σταματάνε, κατεβαίνουν παραστάσεις, δεν ανεβαίνουν, είναι φοβερή ευτυχία να ζεις ένα απίστευτο sold out, είναι παραμυθένιο. Πρώτη φορά παίζω σε μία παράσταση που είναι μουσικοχορευτική και είδα πως είναι πάρα πολύ ωραία, έχει πάρα πολλά στοιχεία που λατρεύω, δεν το περίμενα, δεν ήξερα πως θα μου αρέσει τόσο πολύ το μιουζικαλ, δεν ήξερα ότι θα έχει τόσο μεγάλη δύναμη, επιτυχία και χαρά»

Μπορεί οι παραστάσεις «Σινεμασκόπ, the musical» να ολοκληρώνονται μέσα στις επόμενες ημέρες, η Σοφία Μουτίδου όμως επανέρχεται δριμύτερη με το stand up comedy “unchained Σοφία”, όπου σκηνοθετεί και βρίσκεται μόνη επί σκηνής για περίπου δύο ώρες. Όπως λέει η ίδια, «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει»

«Δεν περιγράφεται το stand up αυτό, είναι ένα show γύρω στις δύο ώρες που είμαι μόνη μου πάνω στη σκηνή, με ένα μικρόφωνο, μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά Δεν είναι βρετανικό, δεν έχει φλεγματικό χιούμορ, είναι χιούμορ της παρέας, όπως όταν είμαστε με φίλους στο τραπέζι, είναι πιο μεσογειακό. Δυστυχώς για μένα οι παραστάσεις, τα stand up comedies μου, πάνε πάνω από δυο ώρες, πίνω μετά χυμούς, στεγνώνει το στόμα μου, αλλά περνάμε φανταστικά, είμαι δύο ώρες μίνιμουμ μόνη μου, είναι αρένα, δεν έχω auto que, δεν έχω κείμενα, είμαι μόνη… σαν το λεμόνι!»

Ως προς το πώς καταφέρνει όλο αυτό;;; «Δεν έχει να κάνει αν είσαι καλός ηθοποιός, δεν έχει να κάνει αν λες καλά αστεία καθόλου, πρέπει να έχεις ένα χάρισμα επικοινωνίας, το οποίο δεν είναι ότι σπούδασες καλά την υποκριτική τέχνη. Είναι γενετικό περισσότερο, ένα χάρισμα επικοινωνίας ουσιαστικά πήρα από τη μαμά μου και από τον παππού μου, ο παππούς έκανε σχεδόν την ίδια δουλειά στην Κωνσταντινούπολη, ήταν stand up comedian, μάζευε κόσμο με ένα μικρόφωνο κι έλεγε ιστορίες. Ήταν ένας φοβερά χαρισματικός άνθρωπος, έβλεπε τη ζωή με απίστευτα κωμικό τρόπο, εγώ δεν μπόρεσα να δω κωμικά τη ζωή, μόνο στη σκηνή μπορώ να το κάνω, κατά τα άλλα έχω κατάθλιψη».

Σε απόλυτα εξομολογητική διάθεση, ξεκαθάρισε πως μπορεί να χαρίζει απλόχερα το γέλιο επί σκηνής, η ίδια όμως δεν βιώνει το ίδιο στην καθημερινότητά της. «Το ότι είμαι για σας ένα «ευ ζην» δεν σημαίνει πως είμαι και για μένα, πολλές φορές οι άνθρωποι εκπέμπουν ένα μήνυμα αληθινό πολύ, αλλά δεν τα έχουν καταφέρει στη ζωή τους, εγώ είμαι από αυτές τις περιπτώσεις. Δεν τα έχω καταφέρει να είναι στη σειρά τους τα πράγματα”.

Σπεύδει να ξεκαθαρίσει όμως πως από dna, είναι αισιόδοξος άνθρωπος. “ Είμαι πολύ θετική πομπός. Αυτό το καταλαβαίνω. Θετική είμαι γενικώς, είμαι ένας χαρούμενος άνθρωπος από το πρωί ως το βράδυ, είμαι προσανατολισμένη στο ευ και στο χαρούμενο από τη φύση μου Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχω προβλήματα, δεν έχω στεναχώριες, δεν έχω άλυτους κόμπους, δεν έχω καταθλίψεις, δεν έχω πανικούς, τα έχω όλα, όλο το πακέτο που έχουν όλοι οι άνθρωποι. Απλά η φύση μου είναι κουρδισμένη προς τη χαρά».

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα ομολογουμένως ξεκαρδιστικά και άλλοτε με προβληματισμό videos που αναρτά στο youtube, από τα οποία, όπως λέει, δεν μπορεί να ξεχωρίσει κάποιο, καθώς είναι βιωματικά.«Αυτά τα τρία βιντεο που έκανα και για το εργασιακό και για την κατάθλιψη και για τις πανελλήνιες , ήταν προσωπικές μου εμπειρίες, δύσκολες εμπειρίες που πέρασα εγώ και βγήκα από αυτές. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσος κόσμος με σταματάει και μου μιλάει, τι μηνύματα παίρνω ότι βοηθήθηκε ο κόσμος. Όταν κάνω ένα βίντεο δεν έχω σκοπό τη διδασκαλία. Ως προς τα χαβαλέ βίντεο περνάω τόσο καλά με αυτό που κάνω , έχω ένα που λέγεται «επτάμισι λεπτά αμοντάριστης παράνοιας», έχω μια σειρά από gadgets παπούτσια και τα βάζω κάτω και τα σχολιάζω, από κει και πέρα μου αρέσουν όλα τα «χαβαλετζίδικα» βίντεο που έχω κάνει, γιατί περνάω πάρα πολύ καλά εγώ που τα κάνω».

Δηλώνει «γεμάτη» απ’ την ανταπόκριση που δέχεται από όσους τα παρακολουθούν, αντλώντας δύναμη από τα μηνύματα που εκπέμπει. «Ο κόσμος βοηθιέται όταν ακούει κάτι, έχει περάσει από αυτό και τον ενθαρρύνει για κάτι. Ο κόσμος χαίρεται να βλέπει κάποιον που αγαπάει να του λέει την εμπειρία του για κάτι και να του λέει πως το ξεπέρασε και να συνεχίζει, να μη λέει «μου συνέβη αυτό, δεν πέφτω κάτω και δεν συνεχίζω»

Τι όμως την εξοργίζει σ την νεοελληνική νοοτροπία;;; «Η Κριψύνοια Ο κόσμος είναι καχύποπτος και κρυψίνους. Έτσι ο άνθρωπος «κλωτσάει» κάθε σχέση μακριά, φιλική συγγενική, ερωτική κι επίσης μας κάνει να μην είμαστε αληθινοί να έχουμε ένα ψεύτικο προσωπείο και ουσιαστικά να πουλάμε άλλο και να είμαστε άλλο».

Όσο για την επανεμφάνιση της «δασκάλας» στο «Καφέ της χαράς»; «Εγώ ρώτησα το Χάρη μια, δύο φορές. Πότε θα μπω, θα μπω; Ναι μου λέει. Πότε; Του χρόνου στον δεύτερο κύκλο. Τώρα μαθαίνω ότι θα μπω λίγο νωρίτερα, πριν το Πάσχα. Δεν ξαναρώτησα πότε θα μπω. Μου το μετέφεραν τρίτοι. Σίγουρα η δασκάλα είναι στα πλάνα του «Καφέ», ο Χάρης μου είπε ότι θα μπεις ωραία, όπως πρέπει στο ρόλο, αλλά δεν το ξέρω το πότε, δεν το κρύβω, ούτε ο Χάρης το κρύβει».

Ως προς την επόμενη κάθοδό της στην πολιτική, δεν την τοποθετεί χρονικά, δηλώνει όμως πως δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια. «Η εμπειρία μου ήταν λίγο περίεργη, είχα 23 μέρες εκλογικού αγώνα μόνη μου εντελώς, όπως είμαι στη σκηνή στο stand up, μόνη χωρίς καμιά βοήθεια, πήρα τρεις χιλιάδες ψήφους από τη Θεσσαλονίκη, με εμπιστεύτηκε πάρα πολύ η Θεσσαλονίκη για έναν άνθρωπο που δεν είχε καμία απολύτως βοήθεια, χωρίς να ανήκει σε κανένα κύκλωμα, δεν θέλω να τα εγκαταλείψω, δεν ξέρω σε τι μορφή θα κατέβω, αλλά νομίζω θα το ξανατολμήσω. Θα δώσω στον εαυτό μου άλλη μία ευκαιρία, μ’ αρέσει πολύ η ενασχόλησή μου με τα κοινά, πάρα πολύ και ειδικά στο πλαίσιο του πολιτισμού, οπότε νομίζω πως θα το κάνω, σε ποιο πλαίσιο όμως δεν ξέρω».

Τι εύχεται στο κοινό της;;; «Λιγότερο φόβο. Είμαστε γεννημένοι να φοβόμαστε και τη σκιά μας και οι μέρες μας είναι απόλυτου φόβου. Είμαστε απόλυτα φοβισμένοι από παντού, από κοινωνικά, από οικογενειακά, από οικονομικά, από πολιτικά, από εργασιακά, από σεξουαλικά, είμαστε ένας κόμπος φόβων, καλό είναι να απαλλαγούμε λίγο από το φόβο. Δεν μπορεί να μας οδηγήσει πουθενά, δεν μπορεί να είναι η σημαία μας, οι άνθρωποι φοβούνται πάρα πολύ. Και δεν είναι ότι λες «εγώ είμαι ατρόμητη» Φοβάσαι και λίγο το κλωτσάς, λες όχι ρε, δεν θα φοβηθώ τόσο. Θα το κάνω, θα συνεχίσει η ζωή να υπάρχει».

Η Ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία.