Έλληνας τραγουδιστής αποκαλύπτει: Πέρασα φοβερή πείνα, κοιμόμουν σε παγκάκια, ήθελα να αυτοκτονήσω (φωτό)

Έλληνας τραγουδιστής αποκαλύπτει: Πέρασα φοβερή πείνα, κοιμόμουν σε παγκάκια, ήθελα να αυτοκτονήσω (φωτό)

«Δικάστηκα 17 χρονών και προδόθηκα μέσα από το ίδιο το σύστημα. Ήθελα να φύγω από τη ζωή… », είπε χαρακτηριστικά ο τραγουδιστής. Ο

Κώστας Χατζής είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους και ξεχωριστούς τραγουδιστές. Σπανίως δίνει συνεντεύξεις και έχει επιλέξει για περισσότερα από 50 χρόνια να μιλάει μέσα από τη μουσική και το τραγούδι. Ο καταξιωμένος καλλιτέχνης μίλησε στο περιοδικό «Λοιπόν» και αναφέρθηκε στα δύσκολα χρόνια που πέρασε, όταν είχε καταδικαστεί στα 17 του και ήθελε να αυτοκτονήσει αλλά και την εποχή που βίωσε την πείνα και κυριολεκτικά κοιμότανε σε ένα παγκάκι.

 

- Έχετε πολιτική σκέψη, αλλά και λόγο. Γιατί δεν αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την πολιτική;
Βρείτε μου έναν πολιτικό που δεν είναι προδότης. Δικάστηκα 17 χρονών και προδόθηκα μέσα από το ίδιο το σύστημα. Ήθελα να φύγω από τη ζωή…

- Θελήσατε να αυτοκτονήσετε;
Ναι, ήθελα να αυτοκτονήσω, αλλά αγαπούσα πολύ τον πατέρα και τη μάνα μου. Είχα δύο αδελφές που έπρεπε να παντρευτούν να έχουν προίκα. Πώς θα τις παντρεύαμε, με τις… ψείρες; Κοίταζα να κάνω κάτι, αλλά τι; Τότε για να πάω στα αφοδευτήρια του δήμου υπάλληλος, έπρεπε να είχα ένα χαρτί κοινωνικών φρονημάτων… ούτε να σπουδάσω μπορούσα, ούτε να βγω έξω… πουθενά. Τι θα γινόταν; Πέρασα δύσκολα, έχω πεινάσει πάρα πολύ… Το τραγούδι «Η συνείδηση», το έκανα για τη δική μου συνείδηση. Να αναφέρομαι στα ανθρώπινα δικαιώματα, στα καθήκοντα, να καταγγέλλω την πολιτεία με σεβασμό, αυτό το κάνω 64 χρόνια.

- Μιλήστε μου γι’ αυτή την περίοδο της ζωής σας.
Πείνασα, έτρωγα σήμερα και μετά από τρεις μέρες… μετά από 5 μέρες… δεν θα σου πω την αλήθεια για το πόσες μέρες έκανα να φάω… είχα διαβάσει κάποια πράγματα που με βοηθούσαν… δεν θα σου πω πόσες μέρες κοιμήθηκα σε παγκάκια… «νοίκιασα» απέναντι από το παλάτι, στο Βασιλικό Κήπο, ένα παγκάκι, πήδαγα μέσα και πήγαινα εκεί και κοιμόμουν. Είχα διαβάσει πως όταν ο Γκάντι έκανε την απεργία πείνας, του πήγαιναν κάθε πρωί ένα ποτήρι χυμό πορτοκάλι. Πήγαινα στην Πλατεία Θεάτρου, όπου στεγάζονταν τα μανάβικα και είναι επικλινές το έδαφος, εκεί μπορεί να έφευγε από τον πάγκο του μανάβη ένα πορτοκάλι ή κανένα μήλο, έτσι πήγαινα κι έβρισκα ένα πορτοκάλι ή μήλο, το έπλενα και το έτρωγα με τη φλούδα μαζί. Έτρωγα αυτό και με κράταγε… μιλάμε για φοβερή πείνα… Αγωνίστηκα πολύ και με το τραγούδι. Παρουσιαζόμουν και τραγούδαγα πότε σαν Βραζιλιάνος, πότε σαν Σπανιόλος, για την επιβίωση.

Η Ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies προκειμένου να μπορούμε να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία.