Η οδοντιατρική στα παιδιά και οι ιδιαιτερότητές της

Η οδοντιατρική στα παιδιά και οι ιδιαιτερότητές της

Οι παιδοδοντίατροι στη σύγχρονη οδοντιατρική έχουν στόχο την αντιμετώπιση και πολύ περισσότερο την πρόληψη των παιδικών οδοντιατρικών προβλημάτων. Στα παλαιότερα χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι τα νεογιλά (παιδικά) δόντια δεν είναι απαραίτητο να θεραπευτούν,

γιατί σε λίγο καιρό “θα πέσουν” και θα αντικατασταθούν από τα καινούρια. Μετά από πολυετείς έρευνες η άποψη αυτή έχει καταρριφθεί, δεδομένου ότι η τερηδόνα που είναι η συχνότερη νόσος των δοντιών είναι μία μεταδιδόμενη νόσος. Αυτό σημαίνει ότι αν ένα παιδικό δόντι έχει μία τερηδονική βλάβη (τρύπα) και αφεθεί χωρίς θεραπεία, τότε σύντομα τα τερηδονογόνα μικρόβια θα μεταφερθούν στα διπλανά νεογιλά αλλά και μόνιμα δόντια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές να υπάρχουν παιδιά, στα οποία όλα τα πίσω δόντια τους (μόνιμα και παιδικά) είναι τερηδονισμένα κάτι το οποίο είναι πολύ επίπονο για το παιδί εφόσον πονάει όταν τρώει.

Ο παιδοδοντίατρος απευθύνεται σε παιδιά και εφήβους μέχρι την ενηλικίωση. Βασικός ρόλος του παιδοδοντίατρου είναι να εκπαιδεύσει το παιδί και τους γονείς στη σωστή στοματική υγιεινή και να εισάγει το παιδί στο χώρο της οδοντιατρικής στα πλαίσια ενός παιχνιδιού. Είναι σημαντικό το παιδί στην πρώτη του επαφή με τον παιδοδοντίατρο να αποκομίσει μία θετική εμπειρία και να του αφήσει ένα ευχάριστο θετικό συναίσθημα μέσα του, ώστε την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να επισκεφτεί το ιατρείο να μη φοβάται. Δεν είναι λίγες οι φορές που μία αρνητική και άσχημη επίσκεψη στον οδοντίατρο στην παιδική ηλικία έχει προκαλέσει τη μόνιμη φοβία ενός ασθενή απέναντι στον οδοντίατρο.

Σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο και με ειδικές τεχνικές ψυχολογικής προσέγγισης ο οδοντίατρος εξηγεί στο μικρό ασθενή ότι το οδοντιατρείο δεν είναι κάτι τόσο φοβερό και τρομακτικό όπως φαντάζει στα μάτια του. Το παιδί εξοικειώνεται με το χώρο του παιδοδοντιατρείου, γνωρίζει τα εργαλεία και αποκτά μία θετική σχέση και επαφή με το χώρο. Στόχος του παιδοδοντίατρου είναι να συμβάλλει στη δημιουργία μη φοβικών ασθενών, οι οποίοι είναι εξοικειωμένοι με την οδοντιατρική και την αντιμετωπίζουν ως ρουτίνα.