Ο Δημήτρης Αργυρόπουλος συμπλήρωσε 17 χρόνια μακριά από τις εξαρτήσεις και θέλησε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους μια προσωπική εξομολόγηση, κάνοντας έναν απολογισμό της διαδρομής του όλα αυτά τα χρόνια.
Μέσα από την ανάρτησή του, αναφέρθηκε σε μια πορεία που δεν αφορά μόνο την αποχή από τη χρήση, αλλά και όλα όσα συνοδεύουν την καθημερινή ζωή, όπως οι χαρές, οι απώλειες, οι σχέσεις, οι δυσκολίες και τα λάθη.
«Σήμερα κλείνω 17 χρόνια καθαρός. Μέσα σε αυτά τα χρόνια δεν υπήρξε μόνο η αποχή. Υπήρξε η ζωή με τις χαρές της, τις απώλειες, τις σχέσεις που δοκιμάστηκαν, τα λάθη. Και μέσα σε όλα αυτά, μαθαίνεις να στέκεσαι νηφάλιος. Να είσαι παρών ακόμη κι όταν θα προτιμούσες να λείπεις».
Ο ίδιος αναφέρθηκε και στη συζήτηση γύρω από τους εθισμούς, εκφράζοντας την ενόχλησή του για την αντιμετώπιση του φαινομένου αποκλειστικά ως θέμα προσωπικής επιλογής ή θέλησης.
«Ίσως γι’ αυτό με θυμώνει τόσο η ευκολία με την οποία μιλάμε τις τελευταίες εβδομάδες για τους εθισμούς. Η ευκολία με την οποία μια ασθένεια γίνεται θέμα θέλησης, αδυναμία χαρακτήρα, “πάθος”».
Στη συνέχεια στάθηκε στις φράσεις που, όπως σημειώνει, απλοποιούν ένα σύνθετο ζήτημα:
«Το “επέλεξε” ή το “γιατί δεν σταμάτησε;” βάζει τελεία εκεί που θα έπρεπε να αρχίζει η συζήτηση. Και το «πάθος» ακούγεται σχεδόν γοητευτικό».
Ο Δημήτρης Αργυρόπουλος ήταν ξεκάθαρος στη θέση που θέλησε να μεταφέρει μέσα από την ανάρτησή του, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για περισσότερη κατανόηση απέναντι στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν εθισμό.
«Ο εθισμός δεν είναι πάθος. Είναι ασθένεια. Τα πάθη δεν πουλιούνται στα πεζοδρόμια».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στους ανθρώπους που, όπως περιγράφει, μπορεί να γνωρίζουν τι τους συμβαίνει αλλά να μην καταφέρνουν να σταματήσουν μόνοι τους.
«Υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν τα πάντα και συνεχίζουν. Που βλέπουν τι τους συμβαίνει και αδυνατούν να το σταματήσουν. Άνθρωποι που δεν χρειάζονται την καταδίκη μας, αλλά χώρο για κατανόηση, αγάπη και μια πραγματική ευκαιρία να ξαναπατήσουν στα πόδια τους. Οι ιστορίες τους αξίζουν περισσότερο χώρο από την ετυμηγορία μας».
